Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018 12:27:45 PM

rss2 buttons 01
Βρισκεστε εδω: λακωνια | Πολιτικη | Γρηγοράκος : Η υπόθεση Novartis «βγάζει μάτι».

Γρηγοράκος : Η υπόθεση Novartis «βγάζει μάτι».

grigorakos5"...Η υπόθεση Novartis «βγάζει μάτι». Είναι ένα υποσκάνδαλο στο τεράστιο σκάνδαλο που αφορά τη φαρμακευτική πολιτική της Ελλάδας, κυρίως μετά το 2004. Ο Αλέκος Παπαδόπουλος, όντας έξυπνος άνθρωπος αποχωρούσε από τον θώκο του λέγοντας την αξέχαστη πλέον ατάκα: «Φεύγω πριν με φάνε τα πιράνχας της Υγείας». Προφανώς, εννοούσε τα φάρμακα και τις φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες πραγματικά είχαν κατακρεουργήσει το χώρο της υγείας...."...Αυτά, υπογράμμισε σε σχέση με το σκάνδαλο Novartis, ο βουλευτής Λακωνίας Λεων. Γρηγοράκος μιλώντας στο Κανάλι 1 του Πειραιά...

***Ομιλία Λεωνίδα Γρηγοράκου, Ειδικού Αγορητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής επί του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Ίδρυση Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και λοιπές διατάξεις»

***Τα βασικά σημεία από τη συνέντευξη :
Για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής
Πού είναι οι «μεγάλοι» Υπουργοί Άμυνας και Εξωτερικών για να λύσουν όλα τα προβλήματα της χώρας; Εδώ ταιριάζει η φράση του Δάντη «ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις».
Πριν μπούμε σε οποιαδήποτε συζήτηση για το μακεδονικό, θα έπρεπε να εξασφαλίσουμε άλλα πράγματα, όπως για παράδειγμα την επίλυση προβλημάτων που είναι πιο επικίνδυνα για μας. Και το πιο βασικό είναι η σχέση μας με την Τουρκία. Δεν μπορεί ο κ. Τσίπρας να «πετάξει το μπαλάκι» στην αντιπολίτευση, λέγοντας ότι δεν τον αφήνει να κινηθεί άνετα απέναντι στους Αμερικανούς και απέναντι στο θέμα των Σκοπίων. Εμείς θέλουμε απλά να ξέρουμε τι θέλει να κάνει. Ανέθεσε ποτέ κάτι σε ένα θεσμοθετημένο όργανο της ελληνικής πολιτείας και του είπαμε όχι; Μας είπε τελικά ποιο είναι το σχέδιο του; Αυτό που έχω καταλάβει μέχρι στιγμής είναι ότι κάθε μέρα «παλεύει» και χάνει. Στην πραγματικότητα το προβλήματα της οικονομίας και του τόπου είναι υπαρκτά και ακυρώνουν όλα αυτά που μας λέει. Στις δεσμεύσεις απέναντι στους πιστωτές μας όλα αυτά τα χρόνια, προστίθενται τώρα και τα προβλήματα στην εξωτερική πολιτική. Θεωρώ ότι όλα αυτά γίνονται εσκεμμένα από την κυβέρνηση, γιατί το μοναδικό τους μέλημα είναι να έχουν διαπροσωπικές σχέσεις για να παραμένουν στην εξουσία, χωρίς ποτέ να λύνουν τα προβλήματα της χώρας.

Για την αντιμετώπιση της κυβέρνησης του επεισοδίου στα Ίμια
Για μένα η λύση στο θέμα των Ιμίων μπορεί να προκύψει μόνο με την ενεργοποίηση του διεθνή παράγοντα. Ο αμερικάνικος παράγοντας έχει βέβαια τα δικά του προβλήματα με τη Συρία. Ωστόσο, ο Αμερικανός Πρέσβης στην Ελλάδα πήγε στην Άγκυρα για να έχει διαβουλεύσεις με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ. Οι ευρωπαίοι από την άλλη, ας αποφασίσουν επιτέλους αν η Ελλάδα τους βολεύει ή όχι. Αφού θέλει λοιπόν η Τουρκία να συζητήσουμε το θέμα της Συνθήκης της Λωζάνης, ας πάνε οι «μεγάλοι διαπραγματευτές» να το συζητήσουν. Τελικά φτάνουμε στο σημείο να λέμε ότι οι διεθνείς οργανισμοί δε μας εξασφαλίζουν τίποτα. Τι θα μας εξασφαλίσουν στα Σκόπια; Θα επαναληφθεί η περίπτωση της Κύπρου, που λέμε ότι πρέπει να είναι ενιαία, αλλά εδώ και 50 χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα;
Ο δρόμος για την επίλυση ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής δεν είναι καθόλου εύκολος, υπάρχουν εμπόδια και, για να μπορέσουμε να τα ξεπεράσουμε, πρέπει να υπάρχει πάνω απ' όλα εθνική ομόνοια, να υπάρχει συναίνεση, να υπάρχει ένας λαός που θα είναι ενωμένος. Δυστυχώς, με τους τακτικισμούς του κ. Τσίπρα με το μακεδονικό, με τη Novartis, με εξεταστικές επιτροπές και ειδικά δικαστήρια, το μοναδικό πράγμα που θα καταφέρει, είναι να παραμείνουμε καθηλωμένοι σε αδιέξοδα.

Για την άρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να ενημερωθεί από τον Πάνο Καμμένο για τις εξελίξεις στα Ίμια
Είναι λογικό να μην θέλει κανείς να συζητήσει με τον υβριστή του. Πιστεύετε ότι ο κ. Καμμένος γνωρίζει τι συμβαίνει πραγματικά με την Τουρκία; Δυστυχώς, την Εθνική Άμυνα της χώρας τη διαχειρίζεται ο Καμμένος και την ελληνική εξωτερική πολιτική τη διαχειρίζεται ο Κοτζιάς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι αφερέγγυοι.
Η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο γιατί υπάρχει αυτή η κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση, η οποία επιμένει στην ίδια «συνταγή», επιμένει να έχει τους ίδιους ανθρώπους, τους υβριστές, τους συκοφάντες που καταχρέωσαν τη χώρα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει με αυτήν την κυβέρνηση.

Για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως ρυθμιστικό παράγοντα στην πολιτική ζωή του τόπου
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα μπορούσε να παίξει έναν σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή του τόπου. Ο ρόλος αυτός κάποτε είχε μια αξιοπιστία και το αναλάμβαναν σοβαροί άνθρωποι. Ο τωρινός πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενώ θα μπορούσε να προκαλέσει εκλογές, έχει δείξει πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα.

Για την υπόθεση Novartis
Η υπόθεση Novartis «βγάζει μάτι». Είναι ένα υποσκάνδαλο στο τεράστιο σκάνδαλο που αφορά τη φαρμακευτική πολιτική της Ελλάδας, κυρίως μετά το 2004. Ο Αλέκος Παπαδόπουλος, όντας έξυπνος άνθρωπος αποχωρούσε από τον θώκο του λέγοντας την αξέχαστη πλέον ατάκα: «Φεύγω πριν με φάνε τα πιράνχας της Υγείας». Προφανώς, εννοούσε τα φάρμακα και τις φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες πραγματικά είχαν κατακρεουργήσει το χώρο της υγείας. Οι σημερινοί κυβερνώντες «σκαρφίστηκαν» ένα άθλιο σχέδιο για να μπορέσουν να κατασυκοφαντήσουν ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με την συγκεκριμένη υπόθεση. Πιστεύω ότι αυτοί που φαίνεται να εμπλέκονται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό το σκάνδαλο. Και οι σκοποί για τους οποίους έγινε όλο αυτό είναι ευτελείς.
Το σκάνδαλο είναι υπαρκτό, τα γεγονότα είναι «ξεροκέφαλα» δεν τα αλλάζει κανείς, ό,τι και να ισχυριστούν κάποιοι. Το θέμα είναι αν αυτό τα πρόσωπα σήμερα, που έχουν βγει στη φόρα και κατηγορούνται, έχουν κάποια ανάμειξη. Βεβαίως κι έχουν ευθύνες οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιοι Υπουργοί. Αλλά αυτοί που έχουν την ευθύνη, τους βλέπω να είναι εκτός. Για την περίοδο 2004 - 2009 δεν βλέπει κανείς ότι «έγινε πάρτι» στο χώρο του φαρμάκου; Γι΄ αυτό θα ήθελα να δει η εξεταστική επιτροπή τι έχει συμβεί με τη φαρμακευτική δαπάνη από το 2000 έως το 2015. Δεν πρέπει να δούμε και ιατρούς συναδέλφους οι οποίοι έστελναν τις επιταγές στο εξωτερικό; Δεν πρέπει να δούμε το ζήτημα της κατευθυνόμενης συνταγογραφίας; Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να είμαι την Προανακριτική Επιτροπή. Δεν έχω απαρνηθεί κανένα ρόλο που μου ανέθεσε το κόμμα μου. Δεν το έκανα ούτε τότε που ήμουν στα «αζήτητα» και με έβαλαν στη επιτροπή διερεύνησης της υπόθεσης Siemens.

Για την πορεία της Κεντροαριστεράς
Στο συνέδριο που θα γίνει τον Μάρτιο θα δούμε τι θα γίνει. Το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο. Δεν θα πρέπει να αποτύχουμε.
Περίμενα μια πιο γρήγορη, πιο μεγάλη και πιο σταθερή δημοσκοπική ανέλιξη. Αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν δυνάμεις που δεν επιτρέπουν να αναπτυχθεί αυτό το έργο. Έχω πει ότι κάποια στιγμή εμείς οι παλαιοί πρέπει να πάμε στα πίσω θρανία. Χρειάζεται να αποκτήσουμε μια σύμπνοια μεταξύ μας στο χώρο της κεντροαριστεράς. Χρειάζεται κάτι διαφορετικό. Τον Νίκο Ανδρουλάκη μάλλον τον απαξίωσε το σύστημα, δεν του έδωσε σημασία. Πιθανώς να έχει διαμορφώσει και ο ίδιος αυτή τη στρατηγική. Πάντως, εγώ διαφωνώ με αυτή τη στρατηγική. Πιστεύω ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης θα μπορούσε να διαμορφώσει έναν δεύτερο πόλο στο χώρο μας. Δυστυχώς, αυτόν τον ρόλο προσπαθούν να τον διεκδικήσουν κάποιοι άλλοι, οι οποίοι δεν είχαν καλές επιδόσεις στις εκλογές που έγιναν. Πήγαν στις εκλογές, δε βρήκαν την ψήφο τους, και θέλουν να μας το «παίξουν» παράγοντες. Εγώ είμαι από εκείνους που δε βάζουν το χέρι τους στη φωτιά για κανέναν και λέω τα πράγματα με το όνομα τους. Ο αγώνας θέλει μεγάλες θυσίες και πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά όλοι μαζί, ενωμένοι. Μια υπεύθυνη αντιπολίτευση θα πρέπει να μπορέσει να πείσει την κοινωνία ότι είναι εναντίον της διαφθοράς, ότι είναι υπέρ της δικαιοσύνης, ότι μπορεί να φέρει καινοτόμες ιδέες στην Παιδεία και στην Υγεία, ότι θέλει ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα για την έξοδο της χώρας από τη μεγάλη κρίση. Γι' αυτό όμως, χρειάζεται να επιστρατεύσουμε ό,τι καλύτερο υπάρχει στην κοινωνία....

***Ομιλία Λεωνίδα Γρηγοράκου, Ειδικού Αγορητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής επί του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Ίδρυση Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και λοιπές διατάξεις»

Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2018

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αν θέλουμε να ανακαλύψουμε τον πραγματικό πολιτικό εαυτό του ΣΥΡΙΖΑ, αρκεί να δούμε τι πράττει στην Παιδεία.

Στην οικονομία, στη διοίκηση, στις αποκρατικοποιήσεις, στο ασφαλιστικό σύστημα, στις εργασιακές σχέσεις και αλλού, παρά τις προγενέστερες διακηρύξεις του, δέχεται, χωρίς καμία διαπραγμάτευση, χωρίς καμία αντιπρόταση, τις υποδείξεις των δανειστών.

Έτσι βλέπουμε τη μνημονιακή του μετάλλαξη σε όλο της το μεγαλείο.

Όμως, στον χώρο της εκπαίδευσης, που η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει τον έλεγχο των πιστωτών, ακολουθεί κατά γράμμα όλες τις ιδεοληπτικές της εμμονές.
Επιβάλλει τις πιο αναχρονιστικές απόψεις της.
Εφαρμόζει μια κατ' εξοχήν αντιεκπαιδευτική πολιτική.

Τι να πρωτοθυμηθούμε;

Τη ρετσινιά της αριστείας;
Τον σφιχτό εναγκαλισμό της Παιδείας με τη Θρησκεία;
Την επίκληση του «ρωμαλέου φοιτητικού κινήματος», που θα αντιμετώπιζε τα πρωτοφανή φαινόμενα βίας, ανομίας, βανδαλισμού και εκφυλισμού στα πανεπιστημιακά ιδρύματα;
Την κατάργηση και αποδόμηση όλων των μεταρρυθμιστικών και εκσυγχρονιστικών αλλαγών, που είχαν γίνει έπειτα από επίμονες προσπάθειες;
Την επαναφορά των «αιώνιων φοιτητών»;
Την επιστροφή των συνδικαλιστικών παρατάξεων στη διοίκηση των Πανεπιστημίων;
Την καταπάτηση της αξιοκρατίας;
Την επανάκαμψη της κομματοκρατίας;
και κυρίως την άσκηση εκπαιδευτικής πολιτικής με αποκλειστικό γνώμονα τη διασφάλιση πολιτικού και κομματικού οφέλους, αδιαφορώντας πλήρως για την πρωτοφανή υποβάθμιση των σπουδών;

Άλλοτε η παλιά Αριστερά, αντιμετώπιζε την εκπαίδευση ως «τον ιδεολογικό μηχανισμό του αστικού κράτους, που μέσω αυτού οι συντηρητικές δυνάμεις επεδίωκαν να επιβάλουν την κυριαρχία τους», όπως έλεγε και ο μαρξιστής φιλόσοφος Λουί Αλτουσέρ.
Σήμερα η εθνολαϊκιστική Αριστερά αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως τον κατεξοχήν μηχανισμό πελατειακών σχέσεων, κομματικής εξάρτησης και άσκησης επιρροής.

Όλες οι πράξεις και οι ενέργειες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν μοναδικό στόχο την κομματική εκμετάλλευση, την άγρα ψήφων και, εν τέλει, την παράδοση της Παιδείας στις ευτελείς επιδιώξεις τους.

Δεν υπάρχει πιο προκλητική, πιο γελοία, πιο χυδαία πρακτική, απ' αυτήν που ακολουθούν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στον πανεπιστημιακό χώρο.
Αποκαλυπτική απόδειξη είναι το εφεύρημα της υποτιθέμενης «ανωτατοποίησης των ΤΕΙ», κάνοντας λόγο για Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Ποιες σχολές αναβαθμίζονται;
Με ποια κριτήρια;
Ποια είναι η αξία και η σημασία συγκεκριμένων γνωστικών αντικειμένων που μπαίνουν κάτω από την ομπρέλα «Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής»;
Ποια είναι η αντιστοιχία τους με τις πραγματικές ανάγκες;
Πώς ανταποκρίνονται οι προωθούμενες αλλαγές στην παιδεία με τις απαιτήσεις της οικονομίας, της παραγωγής και της αγοράς;

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα δεν υπάρχει καμία σοβαρή απάντηση. Ούτε μπορεί να βρεθεί.

Η μόνη απάντηση είναι ότι η εκπαίδευση έχει παραδοθεί στα χέρια μοιραίων, ανερμάτιστων και επικίνδυνων κομματαρχών.

Μοναδικό τους μέλημα είναι η μετατροπή της εκπαίδευσης σε μηχανισμό εκμαυλισμού, εξαπάτησης και εμπορίας της αγωνίας των νέων και των οικογενειών τους για τις σπουδές.

Εξ ου και η πολιτική τους στην Παιδεία θα μείνει ως μνημείο ακραίας και αδίστακτης πελατειακής λογικής

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το ΠΑΣΟΚ πρώτο στήριξε και ανέδειξε τη σημασία της τεχνολογικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Καταρχήν με την δημιουργία των ΤΕΙ, με την ψήφιση του ν. 1404/83 και με τη συνεχή στήριξη της λειτουργίας και της ποιοτικής αναβάθμισής τους.

Με τους νόμους 2916/2001 και 3027/2002 υπήρξε μια μεγάλη προσπάθεια να αντιστοιχιστούν τα ΤΕΙ και η ΑΣΠΑΙΤΕ στις ανάγκες αλλά και τις δυνατότητες εκείνης της εποχής. Αποτέλεσμα ήταν η θεσμική ολοκλήρωση των δύο ιδρυμάτων, η αναγνώριση του πτυχίου τους ως πρώτος ακαδημαϊκός τίτλος (Bachelor), σύμφωνα και με τη διαδικασία της Μπολόνια για τον Ευρωπαϊκό χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης, καθώς και η ένταξη της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στην Ανώτατη Εκπαίδευση λαμβάνοντας έτσι τη μορφή που έχει σήμερα. Μία Ανώτατη Εκπαίδευση με δύο ισότιμους τομείς τον Πανεπιστημιακό και τον Τεχνολογικό.

Εκκρεμές, όμως, παρέμεινε το ζήτημα της αυτόνομης διοργάνωσης διδακτορικών από τα ΤΕΙ, καθώς και της έκδοσης πλήρων επαγγελματικών δικαιωμάτων ανά ειδικότητα σύμφωνα και με την ευρωπαϊκή πρακτική, στις ειδικότητες που αυτά εκκρεμούσαν (κατά βάση στις σχολές ΣΤΕΦ και ΣΤΕΓ) παρόλο που έγιναν οι αντίστοιχες προσπάθειες και αναλήφθηκαν σχετικές πρωτοβουλίες από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2010-2011. Επομένως κάθε προσπάθεια περαιτέρω αναβάθμισης των ΤΕΙ πρέπει να γίνει σε συνέχεια των παραπάνω πολιτικών.

Με το παρόν σχέδιο νόμου συγχωνεύονται σε ένα και «πανεπιστημιοποιούνται» τα δύο ΑΤΕΙ της Αττικής, το ΑΤΕΙ Πειραιά και το ΑΤΕΙ Αθηνών, χωρίς σε αυτό να συμπεριλαμβάνεται το τρίτο ίδρυμα της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης η ΑΣΠΑΙΤΕ.

Είναι κολοβή η οποιαδήποτε συγχώνευση ή «πανεπιστημιοποίηση» δύο ΑΤΕΙ, εάν δεν συζητάμε για έναν νέο χάρτη τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μετά από αξιολόγηση όλων των συντελεστών εκπαίδευσης από την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) αλλά και μετά από επιστημονική αντιστοίχιση και τεκμηρίωση των αναγκών της ελληνικής οικονομίας. Το νέο εκπαιδευτικό μοντέλο πρέπει να αντικατοπτρίζει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο της σύγχρονης οικονομίας. Δεν μπορεί να είναι συνέχεια ενός εκπαιδευτικού μοντέλου που αντικατοπτρίζει τις παθογένειες μιας χώρας, η οποία κατ' ουσίαν χρεοκόπησε το 2010, ως αποτέλεσμα των καταστροφικών πολιτικών των Κυβερνήσεων Καραμανλή. Δεν είναι δυνατόν σήμερα να μοιράζονται υποσχέσεις για ίδρυση νέων τμημάτων σε διάφορες περιοχές της χώρας, όπως έγινε κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Αυτές οι διαδικασίες αξιολόγησης δεν πρέπει να αφορούν μόνο συγχωνεύσεις ΑΤΕΙ αλλά συνολικά των Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης ανά περιφέρεια. Θα προβλέπουν ξεκάθαρα λύσεις για τις περιπτώσεις γεωγραφικών και επαγγελματικών, για τους αποφοίτους, επικαλύψεων.

Το παρόν Νομοσχέδιο δεν μπορεί να εξυπηρετεί μικροκομματικούς σκοπούς, να κλείνει το μάτι σε κοινωνικές ομάδες με σκοπό την εξυπηρέτηση εκλογικών στόχων και να μην εντάσσεται σε κάποιον συνολικό σχεδιασμό.

Ακόμη, στο ΣΝ δεν υπάρχουν απαντήσεις πώς θα αποφευχθεί το φαινόμενο καθηγητών ή φοιτητών «πολλαπλών ταχυτήτων» στα υπό ίδρυση ιδρύματα.

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δίνει ιδιαίτερο βάρος στην τεχνολογική και επαγγελματική εκπαίδευση από την Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Για τον λόγο αυτό, τα διετή προγράμματα για τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ δεν πρέπει να οδηγήσουν σε μια νέα τεχνητή ζήτηση τίτλων ΑΕΙ αλλά να γίνεται αποδεκτός ο ρόλος που κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης έχει.

Επομένως, ούτε ένταξη των τεχνικών γνώσεων σε ένα ψευδεπίγραφο «ανώτατο» αλλά ούτε υποβάθμιση του επαγγελματικού Λυκείου, για το οποίο προτείνουμε να αποδίδει πιστοποιημένους τίτλους με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά επαγγελματικά δικαιώματα.

Τέλος, προτείνουμε να σταματήσει ο αναχρονιστικός διαχωρισμός αποφοίτων Τεχνολογικής και Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης στον Δημόσιο Τομέα, όσον αφορά μισθολογικά ζητήματα και ζητήματα εξέλιξης σε Π.Ε. και Τ.Ε. και την αντικατάστασή τους από νέο ενιαίο κλιμάκιο Α.Ε. (Ανώτατης Εκπαίδευσης). Βέβαια, σε συνάρτηση με τις οικονομικές δυνατότητες και χωρίς αναδρομικές καταβολές.

Η Ελλάδα έχει σήμερα 20 Α.Ε.Ι. (22 μαζί με το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (Ε.Α.Π.) και το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος). Τα ΑΤΕΙ είναι 14. Συνολικά 36 ανώτατα ιδρύματα, με βάση το πληθυσμιακό μέγεθος. Με δεδομένο ότι δεν υποδεχόμαστε ξένους φοιτητές ο αριθμός είναι ιδιαίτερα μεγάλος.

Θα μπορούσαμε να στηρίξουμε την μετεξέλιξη της τριτοβάθμιας πανεπιστημιακής και τεχνολογικής εκπαίδευσης και τη διαμόρφωση του Ελληνικού Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης. Καμία διάκριση Ιδρυμάτων σε ΑΕΙ και ΑΤΕΙ, αλλά δημιουργία Ανώτατων Τριτοβάθμιων Εκπαιδευτικών Ιδρύματα, όπου θα οργανώνονται και θα συνυπάρχουν τμήματα τεχνολογικής και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης μέσα στο ίδιο Ίδρυμα. Οι επιστημονικές και εκπαιδευτικές συνέργειες, η διαλεκτική σχέση πανεπιστημιακής και τεχνολογικής εκπαίδευσης είναι προφανής σε πολλές περιπτώσεις. Στα ΑΕΙ να συμπεριληφθούν και τα Ερευνητικά Κέντρα. Η πολυδιάσπαση δομών έχει οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα και υποβάθμιση της ποιότητας σπουδών άρα και της αξίας του πτυχίου. Εκπαίδευση και Έρευνα σε θεωρητικό και εφαρμοσμένο επίπεδο δεν είναι πλέον διακριτές δράσεις. Συμπληρωματικότητα λοιπόν.

Ανώτατη Εκπαίδευση που θα υποστηρίζει και θα συμμετέχει στη διαμόρφωση της εθνικής, περιφερειακής και τοπικής οικονομίας σύμφωνα με τις εθνικές και τοπικές ανάγκες, σύμφωνα με το νέο παραγωγικό μοντέλο. Με ένα Ίδρυμα ανά περιφέρεια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η επιστημονική γνώση παράγεται στις μεγάλες αναπτυγμένες χώρες - με μακράν πρώτες τις ΗΠΑ.

Τα ελληνικά Πανεπιστήμια πρέπει να είναι ανταγωνιστικάγια να συμμετέχουν σε αυτόν το αγώνα και να είναι ποιοτικοί φορείς της επιστήμης στην χώρα μας.

Χρειάζονται λοιπόν υποδομές, υψηλού επιπέδου Διδακτικό – Ερευνητικό προσωπικό (ΔΕΠ) καιεπαρκής χρηματοδότηση της έρευνας.
Η χώρα μας δεν έχει την δυνατότητα να παρέχει υποδομές και να χρηματοδοτεί πολλά ΑΕΙ. Ούτε μεγάλο αριθμό διεθνούς επιπέδου ΔΕΠ.

Τα καλύτερα μυαλά την Ελλάδας, όπως πάντα, πηγαίνουν στο εξωτερικό για μεταπτυχιακά και ακαδημαϊκή καριέρα.Πολλοί όμως επέστρεφαν στην χώρα και συνέβαλαν τα μέγιστα στο να κρατηθεί υψηλά το επίπεδο διδασκαλίας και έρευνας – ιδιαίτερα της έρευνας.Με τους σημερινούς χαμηλότατους μισθούς, η πολύτιμη αυτή πηγήστερεύει.

Ιδρύοντας, λοιπόν, πολλά ΑΕΙ με χαμηλή χρηματοδότηση και όχι υψηλού επιπέδου προσωπικό, αναγκαστικά χαμηλώνουμε τον πήχη, τόσο στο επίπεδο σπουδών όσο και στην έρευνα – άσχετα από τις αξιέπαινες προσπάθειες των ενδιαφερομένων.

Με άλλα λόγια, κύριεΥπουργέ, συνεχίζετε και εδώ την δημαγωγική και ισοπεδωτική πολιτική σας : πληθωρισμός ΑΕΙ, πληθωρισμός πανεπιστημιακών, πληθωρισμός φοιτητών, όλα σε χαμηλή χρηματοδότηση, χαμηλές απαιτήσεις, χαμηλή ποιότητα και, τελικά, χαμηλή εκτίμηση για τη ζωή.

Απομακρύνετε, έτσι, την Ελλάδα από την πρωτοπορία της επιστήμης και της έρευνας, αυξάνετε την απόσταση από τις προηγμένες χώρες, προσεγγίζετε τα πρότυπά σας, δηλαδή τις πάλαι ποτέ «σοσιαλιστικές» βαλκανικές χώρες και τη Βενεζουέλα.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Γιατί, κύριε Υπουργέ, κατεδαφίζετε την τεχνολογική εκπαίδευση;;Γιατί, βέβαια,δεν πρόκειται για αναβάθμιση των ΤΕΙ.Άλλα προγράμματα σπουδών θέλει η τεχνολογική εκπαίδευση. Απαιτούνται διδάσκοντες με διαφορετικά προσόντα, με διαφορετικές επαγγελματικές διαδρομές απ' ό,τι στον Πανεπιστημιακό χώρο.

Κοιτάξτε τι γίνεται γύρω μας.Ποια είναι η χώρα με την καλύτερη, την πιο οργανωμένη τεχνική εκπαίδευση;; Η Γερμανία.Ποια είναι η χώρα με την καλύτερη παραγωγή τεχνικών προϊόντων (μηχανές κτλ);; Η Γερμανία, φυσικά. Ο Μακρόν προτείνει την ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσηςσαν μια από τις σημαντικότερεςμεταρρυθμίσεις για την οικονομική ανάπτυξη της Γαλλία;

Και ποιες χώρες έχουν πληθώρα (άνεργων)πτυχιούχων ΑΕΙ και μικρή παραγωγική βάση;;Αίγυπτος, Τυνησία, Ρουμανία, Βενεζουέλα,κτλ.Εκεί θέλετε να μοιάσουμε;; Μέχρι εκεί φτάνουν οι φιλοδοξίες σας και οι ικανότητες σας;;;

Φοβάμαι πως είναι ακόμα χειρότερα. Όπως προτιμάτε να μοιράζετε ψευτο-επιδόματα σε απελπισμένους άνεργους, αντί να προωθείτε την παραγωγική απασχόληση και την παραγωγή,έτσι προτιμάτε να φτιάχνετε μέτρια πανεπιστήμια και στρατιές πτυχιούχων, αντί να αφιερώνετε τα κονδύλια που διαθέτει η χώρα στη ποιοτική παιδεία, στην αριστεία, σε διεθνώς ανταγωνιστικά Πανεπιστήμια, προσανατολισμένα στην παραγωγή.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η απελευθέρωση των Ιδρυμάτων και η ενίσχυση της αυτονομίας τους πρέπει να ακολουθηθεί και από τομές ενίσχυσης της εξωστρέφειας και διεθνοποίησης των ελληνικών δημόσιων ιδρυμάτων (ξενόγλωσσα προγράμματα στα Τμήματα, τόσο προπτυχιακά όσο και μεταπτυχιακά, distance-learning και e-learning για όλα τα προγράμματα εφόσον αυτό είναι εφικτό).

Τα ίδια τα Ιδρύματα, σύμφωνα με τα οικονομικά τους χαρακτηριστικά και τη διαχείριση από τις Αρχές τους, πρέπει να αποφασίζουν για τους εισακτέους τους, τα Μεταπτυχιακά τους Προγράμματα, τους Καθηγητές τους, την ίδρυση ή κατάργηση τμημάτων. Απελευθέρωση στην πράξη, λοιπόν μαζί με την αντίστοιχη κοινωνική λογοδοσία.

Η Ελλάδα και τα ΑΕΙ να γίνουν διεθνής εκπαιδευτικός χώρος αναφοράς.

Μέριμνά μας είναι να έχει πρόσβαση και ο πιο αδύναμος σε ένα σύστημα εκπαίδευσης με πολλαπλές ευκαιρίες και δυνατότητα κινητικότητας μεταξύ των βαθμίδων ανάλογα με τις κλίσεις, τα ενδιαφέροντα και την απόδοσή του. Η εκπαίδευση για εμάς είναι δυνατότητα, όχι ευκαιρία. Και βασική μας έννοια είναι η στήριξη όσων το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Σχόλια:

Powered by Web Agency